Płonia: (nm.Buchholz) była niewielką wsią kościelną przynależną do klasztoru w Kołbaczu (nm. Kolbatz). W Płoni odkryto pozostałości po 3 osadach z okresu mezolitu oraz osadę i liczne przedmioty z okresu neolitu. Czasów wczesnej epoki brązu sięga cmentarzysko liczące od 10 do 12 grobów. Z okresu późnego brązu pochodzą 4 osady, z okresu wpływów rzymskich- także cztery, natomiast z wczesnego średniowiecza- jedna osada.  Jeszcze w 1832 roku koło Płoni, na skraju Puszczy Bukowej- na wzniesieniu zwanym dawniej Riesenberg - przy dużym bagnie znajdował się prostokątny plac długości5-60 kroków otoczony kamieniami polnymi. Na jego krańcu usypano kopiec z kamieni polnych. Na jednym z nich wyrzeźbiony był odcisk ręki nienaturalnej wielkości- tzw. dłoń olbrzyma. Niestety kamień ten jak i inne zostały użyte do wykonania jakiejś budowli w Rudniku koło Dąbia. Pozostałe kamienie oraz otaczające plac zostały potłuczone w 1836 roku i użyte do budowy drogi...

 

Śmierdnica: (nm. Mühlenbeck)

Poraz pierwszy wieś, wymieniana jest w 1183 roku jako Zmirdinza. W 1283 roku wieś otrzymał zakon cystersów z Kołbacza, z nadania księcia szczecińskiego w 1283 roku. W 1309 roku nadanie zostało potwierdzone przez księcia Ottona I. W XIV wieku cystersi przenieśli wieś na prawo niemieckie nadając jej nazwę Mühlenbeck (istnieje też pogląd, że cystersi założyli nową wieś obok starej i ta przejęła nazwę Mühlenbeck). Własnością cystersów wieś pozostawała do 1534 roku, to jest do czasu zwycięstwa reformacji na Pomorzu. Wówczas Śmierdnicę włączono do domeny państwowej w Kołbaczu. W 1628 roku w Śmierdnicy gospodarowało 5 zagrodników. Była tam również kuźnia i dwóch tkaczy. Od XVIII wieku nastąpił rozwój wsi i w tamtym stuleciu było tam 8 rodzin chłopskich, 5 zagrodniczych 7 chałupników i kuźnia. Ogółem we wsi było 35 domów mieszkalnych. W 1868 roku było 64 domów i 580 mieszkańców, W tym czasie we wsi założono cegielnię i kopalnię węgla brunatnego działającego w pobliskim Kłobucku. W 1925 roku w osadzie mieszkało 704 osoby w 115 domach. W latach 1818-1939 Śmierdnica wchodziła w skład powiatu Gryfino...

 

 

 

 

 

 

 

 

.

W tej zakładce chcemy przybliżyć historie Osiedla. Jest wlele opracowań dotyczących Płoni- Śmierdnicy- Jezierzyc.

 

Zwarte poniżej pochodzą z książki "Szczecin Płonia Śmierdnica Jezierzyce" której autorem jest Pan Marek Łuczak.

 

Zapraszamy do dzielenia się  ciekawymi  historiami, fotografiami na łamach tej strony.

 

Mamy nadzieję, że z czasem strona będzie ciekawym źródłem informacji.

Jezierzyce:(nm. Jeseritz)

Pierwsza źródłowa wzmianka o Jezierzycach pochodzi z 26 września 1226 roku, gdzie wieś wymieniana jest w potwierdzeniu księcia Barnima I jako własność klasztoru cystersów w Kołbaczu. Kolejne potwierdzenie książęce o przynależności wsi do klasztoru z Kołbaczu pochodzi z 1283 roku. Cystersi wykorzystywali Jezierzyce w roli zaplecza młynarskiego, tworząc liczne spiętrzenia wód Płoni, m.in. Staw Cysterski (niem. Ober Teich) oraz Staw Klasztorny (niem. Unter Teich). Rzeka dzięki regulacjom służyła do napędzania młynów wodnych i tartaku. W 1628 roku w Jezierzycach były tylko 3 młyny wodne, bez żadnych gospodarstw rolnych. Dwa lata później właścicielem wsi został szwedzki kanclerz Christian Schwallenberg, władając tu do 1653 roku. W 1771 roku zamknięto tartak i jeden młyn z powodu obniżenia lustra wody. Budynki mieszkalne dla pracowników i zabudowę pomocniczą wyburzono, a ziemię podzielono na 16 parceli zagrodniczych. Każda z nich liczyła 15-20 mórg ziemi, zaś parcela sołtysa - 28 mórg. W 1786 roku mieszkały we wsi rodziny: sołtysa, chałupnika oraz 16 zagrodników, zajmując w sumie 20 domów. Na mapie z 1824 roku dostrzec można, iż jest to zabudowa typowa dla wsi ulicowej (z osią wzdłuż obecnej ul. Topolowej), którą tworzyło 18 gospodarstw oraz 7 gospodarstw położonych przy obecnej ul. Relaksowej...

Created by K.C